Overprikkeld

Een overdaad aan prikkels, zoals geluiden, beelden, gevoelens die je niet goed kunt verwerken of continue prikkels die je niet als prettig ervaart. Niet alleen kinderen kunnen zo overprikkeld raken, ook volwassenen. Dat gold in ieder geval voor mij een tijdje geleden, op een informatieavond voor pedagogisch personeel van een kinderdagverblijf. Als gastouder mocht ik ook aanschuiven, want ik was immers werkzaam in de kinderopvang.

In eerste instantie altijd nuttig toch? Informatie, nieuwe informatie, daar steek je wat van op, of je pikt er uit wat je wil, waar je iets mee wilt. Helaas, meteen in het begin voelde ik mij al misplaatst, het was een avond mede georganiseerd door ouders van een kinderdagverblijf. Ik zat er niet alleen tussen de leidsters, maar ook de ouders van kinderen die ik niet kende. Een van de leidster die mij eerst vriendelijk aansprak, concludeerde een paar tellen later dat ik als gastouder de concurrent was. Prikkel! Maar ja, ik was er al, dus dan ook maar naar binnen. Na het voorstelrondje van de managers en de vertegenwoordigers van de ouderraden voelde ik me er nog meer niet thuis, ik voelde me zelfs een indringer in het leven van deze ouders en hun kinderen. Daarbij kwam nog dat ik erg moe was, lange werkdag gehad, niet helemaal fit, dus makkelijk geprikkeld ook nog eens. Maar toen kwam de hoofdspreker van de avond aan het woord. En toen begonnen de prikkels pas echt goed te steken. Deze spreker hield ons voor wat er allemaal kon misgaan in de opvoeding. Wat voor kinderen vormde je als je als ouders allerlei dingen verkeerd deed in de opvoeding? En ouders doen toch veel verkeerd! Prikkel! En “opvoeden is zó moeilijk”. Prikkel! Ik werd er meteen onzeker van en ik zat er niet eens als ouder, maar als gastouder. En mijn kinderen zijn al groot, ik hoef niet meer zoveel op te voeden. Even kwam een gevoel van geruststelling over mij, maar heel snel weer vertwijfeling, want had ik in al die jaren mijn kinderen wel goed opgevoed? Stel je voor dat je nu nog zulke kleine koters hebt, waar je dan allemaal aan moet denken en waar je voor moet oppassen: niet meer dan 5 minuutjes tv, geen muziek van een cd of ander apparaat, geen dubbele signalen geven: je zegt het ene, maar je lijf zegt iets heel anders, leg je kinderen op tijd op bed en geen socializen in het weekend, want daarmee overprikkel je je kinderen en al helemaal niet te laat op stap met je kinderen. Oh ja en kinderen kunnen helemaal nog niet delen als ze klein zijn en ruzies oplossen ook niet, dat moet je als ouders zijnde vóór ze doen. Inmiddels stond de wijzer van mijn prikkelmeter al in het rood. Ja hoor, overprikkeld. Het enige wat ik die avond nog kon doen, was vroegtijdig afhaken en me afsluiten voor al die prikkels, op mijn manier. Net als een kind dat zich afsluit voor een overdaad aan prikkels, op zijn eigen manier. Of dat nu wordt goed bevonden of niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *