Rouw en verlies

Plotseling is diegene er niet meer, je kan niet meer samen spelen of dingen samen delen en doen, geen verhaaltje samen lezen voor het slapen gaan, of niet meer gebracht worden naar je dansles. Toch gaan al je activiteiten door, zoals opstaan en naar school en naar die dansles, afspreken met vrienden en familie. Dat is ook leuk en fijn, maar kan ook heel moeilijk zijn. Want soms heb je daar even helemaal geen zin in. En soms ben je er zo moe van: almaar verdrietig zijn en toch al je dagelijkse dingen blijven doen. Ook al weet iedereen dat je iemand bent verloren, soms lijken ze het alweer vergeten te zijn. Daar kun je behoorlijk last van hebben. Misschien reageer je plotseling boos of fel en niet zo aardig op iedereen in je omgeving. Het is een moeilijke en verwarrende tijd wanneer je in de rouw bent.

Rouwen doet iedereen op zijn manier en in zijn eigen tempo.

Sommigen doen jaren over rouwen, anderen rouwen minder lang. Het rouwen gaat in kleine stapjes of in sprongen vooruit, maar ook weer achteruit. Maar iedereen loopt verschillende fasen van rouw door. Daarbij ben je bezig met verschillende rouwtaken. Het klinkt misschien gek, maar rouwen is ook heel hard werken. daarom ben je ook zo moe ervan. Deze rouwtaken helpen je om je verdriet te verwerken en om ermee om te gaan. Zo kun je verder gaan met je eigen leven, maar ook weer even stilstaan bij je verdriet. Met andere woorden: je kunt en je mag genieten van leuke dingen, maar als je je verdrietig voelt, mag je daar ook aan toegeven. Wanneer het je niet lukt om dat zelf te doen, kun je wel wat hulp gebruiken.

Als kindercoach help ik je daarbij. Door je een luisterend oor te bieden, of door je handvatten en gereedschap te geven om aan je rouwtaken te werken, of door samen leuke activiteiten te doen waardoor je spelenderwijs bezig bent met verwerken.